Thursday, November 08, 2018

பிரிவென்பது யாதெனில் !



எல்லாருக்கும் வணக்கம்.
எல்லாருக்கும்னா "எல்லாருக்கும்" தான் (நண்பன் 1,நண்பன் 2, நண்பன் 3, நண்பன் 4,....).

இன்றைய பிறந்தநாளுடன் , ஏதோ ஒன்று முழுமையடைந்து சற்றே ஓய்வெடுக்க போகிறது. அந்த ஏதோ ஒன்று, நம்மிடையே , நாமே உணராமல் அனுபவித்த நட்பின் சுகமான மகிழ்ச்சி தருணங்கள் !
இது தற்காலிக ஓய்வாக இருக்கலாம். ஆனால் , நிரந்தர ஓய்வாக இருக்க முடியாது என்று நம்புகிறேன்..

மகிழ்ச்சியான தருணங்களை , நினைவுகளாக்கி , நண்பன் 1 சற்றே விலகி செல்ல போகிறான்..

இன்று நண்பன் 1...
நாளை வேறு ஒருவர் திருமணமாகி பிரியலாம்,
மற்றொருவர் நண்பன் 1 போல வேலை கிடைத்து பிரியலாம்..

எல்லோரும் இங்கே பிரிந்து செல்லவே நட்புடன் வாழ்கிறோம்..

எல்லோரும் பிரியலாம்...
காலங்கள் கடக்கலாம்..
சிலரின் வாழ்வில் மாற்றங்கள் ஏற்படலாம்..
நம் நட்பை இதயத்தின் ஏதோ ஒரு ஓரத்தில் வைத்து ,
நண்பர்களை மறந்து வாழலாம்...
தோல்கள் சுருங்கி ,
கண்ணின் ஒளி மங்கி ,
இருளில் ஒளிந்து வாழும் அந்த நாளில்...
நினைவுகள் மீண்டும் அசை போடும்..
நட்பு உயிர்த்து எழும்..
நண்பர்களை தேடும்..
சிலர் முன்னதாக  இறந்திருக்கலாம்..
சிலர் நம்மை போல சுருங்கிய தோல்களுடன்
உனக்காக காத்திருக்கலாம்...

அப்படி ஒரு தருணத்தில் ,
உனக்கு முன்னதாக நான் இறந்திருந்தால் ,
என் பிள்ளைகளிடம் நம் நட்பின்
கதையை சொல்லியிருப்பேன்.
நீ வந்து கேட்டு  தெரிந்து கொள்..

நீ எனக்கு முன்னதாக இறந்திருந்தால்,
மௌனமாய் உன்னை திட்டிவிட்டு ,
எனக்கான இறுதி நாளை
உன் நினைவுகளோடு எதிர்பார்ப்பேன்.

நாம் உயிரோடு சந்தித்து கொண்டால்,
அதை விட மகிழ்ச்சி வேறு எதுவும் இல்லை.
மீண்டும் புதியதாய் கதை பேசி,
திட்டி கொண்டு,
கோபித்து கொண்டு,
சண்டையும், அன்புமாய்
மீண்டும் நட்பு கொள்வோம்.


தேடல்


உன்னை தேடி ,
கடலில் மூழ்கி ,
கரையின்றி நீந்தி ,
உண்னை காணாது ,
அழுது சோகம் வளர்த்து ,
பின்னொரு நாளில் ,
மூழ்கியது உன் நட்பின் கடலில் என
புரிந்து கொண்டேன் !
புரிந்த அடுத்த தருணத்தில் ,
கரையாய் உன் கைகளை ,
பற்றி கொண்டேன் !

தவறுகள்

சின்னஞ்சிறு தவறுகள் !..
கெஞ்சி கெஞ்சி நான் ,
மன்னிப்பு கேட்கிறேன்!.....
நீ சிணுங்கி சிணுங்கி
மறுக்கிறாய் !...
உன் மொத்த அழகும்
சிணுங்கல்கள் தான் !
அதனால் தான் ,
மீணடும் மீணடும்
தவறு செய்கிறேன் !

காதல்

உன் விழி இனி, எனை தேடும்!
மலர் கரம் , எனை தீண்டும்!
இசை மொழி, காதல் சொல்லும்!
காதல் தீண்டி, மனம் உருகும் !
உருகி உருகி , உயிர் வாடும்!
அவள் துன்பம், இனி எனதாகும்!

கொஞ்சம் சிரித்தாய்!
கொஞ்சி கொஞ்சி சிரித்தாய்!
நான் சிறிது இறந்தேன்!
சிறிது சிறிதாய் இறந்தேன்!
கடந்து செல்ல தூரம்
இல்லா பாதை வேண்டும்!
பாதை தூரம் எனில் , கை பிடித்து
நடக்க நீ வேண்டும் !
மொழிகள் ஏதுமின்றி சுற்றி திரிவேன்,
உன் நினைவுகள் தொலைந்துவிட்டால்!

என் தமிழை பேச வைத்தாய்!
கவிதை என சொல்லி
ஏதோ கிறுக்க வைத்தாய்!
விழியில் ஆரம்பித்து புன்னகையில் முடிவது காதல்!
இதோ இந்த கவிதையையும்,
உன் இதழ் ஒர புன்னகையில்
முடித்து வைக்கிறேன் !

புன்னகையின் மரணம்!


அன்பில் தோன்றிய நட்பை அறிந்த இவ்வுலகம்,
அன்றொரு நாள் புன்னகையில் தோன்றிய நட்பை அறிந்தது!
ஒரு தலை நட்பு , ஈருடல் கொண்டது!
ஈருடலில் ஓருடல் குழந்தை போன்ற அந்த உள்ளத்தை ,
வான் மழையின் சாரல் என கொண்டாடியது!
தீரா புன்னகை இது என மனம் கூத்தாடியது!
கொஞ்சம் கோபம் , நிறைய மன்னிப்பு,
கொஞ்சம் சந்தோசம் , நிறைய அக்கறை என
தூரங்கள் கடந்தன! - பின்பு
கொஞ்சம் சிரிப்பு, நிறைய வெறுப்பு என
காலங்கள் மாறின!
உண்மை நட்பு இதுவென அறியாமல்,
மனம் வீழ்ந்தது!
வீழ்ந்த மனம் , கைகளை தூக்கி
மழையின் சாரலை நோக்கி நீட்டியது!
சாரலோ குத்தீட்டீகளாய் குத்தியது!
இது ஒரு தலை நட்புதான் என
உள்ளம் கடைசியாய் ஒருமுறை புன்னகைத்தது!
அதன் பின்பு, நட்பை தாங்கிய அந்த புன்னகை
மெல்ல மெல்ல நட்பு தீர்ந்து - இறுதியில்
அமைதியாய் மரணித்தது!